Jakub Kulik i Artur Morański ruszyli 7 listopada za człowiekiem, który otworzył ogień do ludzi na krakowskim Rynku Głównym. W bezpośrednim pościgu jechał jeden policyjny radiowóz. Kiedy przyszło zatrzymać sprawcę, ci dwaj policjanci mogli liczyć tylko na siebie nawzajem. Obaj zostali ciężko ranni. Panowie, dziękuję Wam za odwagę. Życzę Wam pełnego powrotu do zdrowia, a Waszym bliskim spokoju po tym wszystkim, co przeżyli.
Co działo się w pierwszych minutach pościgu?
Według rzeczniczki małopolskiej policji o godz. 15.01 radiowóz wjechał na płytę Rynku. Załoga dostrzegła samochód sprawcy i ruszyła za nim. Pościg zakończył się przy ulicy Dietla. W tym czasie inne załogi otrzymywały zadania, a na Rynku strażnicy miejscy, ratownicy, policjanci i przechodnie pomagali poszkodowanym. Każdy z nich zasługuje na wdzięczność. Ten sam przebieg zdarzeń pokazuje jednak, jak wiele zależało od decyzji dwóch funkcjonariuszy. Na posterunku przy Rynku policjant zaalarmował dyżurnego jeszcze przed zgłoszeniami od mieszkańców. Informacja o zagrożeniu dotarła więc do dowództwa już na samym początku.
Wojewoda poinformował, że do akcji skierowano 30 policyjnych patroli. Z odpowiedzi udzielonych przez policję wynika też, że tuż przed atakiem obszar Starego Miasta patrolowało pięć mobilnych załóg. Osobny patrol pełnił służbę przy konsulatach. Chciałbym wiedzieć, kiedy dyżurny dostał informację o pościgu, jakie zadanie otrzymała najbliższa wolna załoga i kiedy dotarła do rannych kolegów. Takie zestawienie pozwoli rodzinom policjantów i mieszkańcom zrozumieć, co dowódcy mogli zrobić w pierwszych minutach po zgłoszeniu.
141 funkcjonariuszy w Warszawie. Pytania do ministra
Komendant wojewódzki Artur Bednarek potwierdził, że do Warszawy pojechało 141 policjantów. Odrzucił zarzut, że delegowanie funkcjonariuszy obniżyło bezpieczeństwo Krakowa. Panie ministrze Kierwiński, proszę pokazać, na podstawie jakiej oceny zatwierdzono taką obsadę i jak zapewniono zastępstwo na wypadek nagłego zagrożenia. Za polityczny nadzór nad policją odpowiada Pan. Oczekuję także informacji, jakie wnioski po zamachu przekazano komendantom odpowiedzialnym za inne duże miasta. Czy sprawdzono, jak szybko patrole mogą uzyskać wsparcie tam, gdzie w sobotnie popołudnie gromadzą się tysiące mieszkańców i turystów?
W mojej ocenie brak bezpośredniego wsparcia dla tej dwójki w chwili zatrzymania sprawcy to poważne zaniedbanie organizacyjne. Republika słusznie o nie pytała. Ataki na stację i Tomasza Sakiewicza uważam za krzywdzące. Wniosek o karę dla nadawcy, z którym wystąpił marszałek Sejmu, nie wyjaśni żadnej z decyzji podjętych tamtego dnia. Dla policjanta wyjeżdżającego jutro na służbę liczy się odpowiedź na bardzo osobiste pytanie. Kto ruszy mu z pomocą, kiedy on sam narazi życie, żeby ratować drugiego człowieka?
