Serwis Blask Online opisuje osobiste wyznanie Aty Postek, w którym influencerka wraca do jednego z najtrudniejszych momentów w swoim życiu. Jak mówi, jesienią ubiegłego roku w bardzo krótkim czasie straciła dwie najbliższe osoby.
Najpierw zmarła jej babcia. Tydzień później odszła 26-letnia siostra. Postek podkreśla, że śmierć młodej kobiety przyszła nagle i była dla całej rodziny ogromnym szokiem. Zaznacza też, że przy jednym z pożegnań zdążyła się emocjonalnie przygotować, natomiast drugie wydarzyło się w sposób zaskakujący i nikt nie był gotowy na taką stratę.
„Tryb turbo” zamiast żałoby
Po rodzinnym wstrząsie Postek nie pozwoliła sobie, by natychmiast poddać się emocjom. Opowiada, że uruchomiła mechanizm, który nazywa „trybem turbo”. Zamiast zatrzymać się i dać sobie przestrzeń na przeżywanie, działała w trybie obowiązków: realizowała wcześniej zaplanowane współprace i zawodowe zobowiązania, starając się wyglądać na osobę, której „wszystko jest w porządku”.
Przyznaje też, że przez długi czas nie potrafiła nawet zapłakać. W mediach – jak podkreśla – nikt nie widział tego, co działo się w niej w środku. W jej słowach widać, że skupienie na pracy stało się sposobem na odroczenie emocjonalnego rozładowania.
Kiedy żałoba przyszła naprawdę
Najsilniejsze emocje miały nadejść dopiero później. Postek wskazuje, że przełom nastąpił dopiero kilka tygodni po stracie, podczas wizyty na cmentarzu w uroczystość Wszystkich Świętych. Dopiero wtedy zobaczyła, że na grobie siostry nie ma pustki, a są znicze i kwiaty pozostawione przez osoby z jej otoczenia.
Jak mówi, właśnie wtedy dotarło do niej, ile ludzi pamięta o jej siostrze i ile osób przyszło ją odwiedzić. Wtedy miała miejsce ta pierwsza prawdziwa chwila załamania – popłynęły łzy, a ona zaczęła pozwalać sobie na żałobę, którą wcześniej zagłuszała pracą i codziennymi obowiązkami.
Materiał został przygotowany na podstawie źródła: Dramat Aty Postek. Najpierw zmarła babcia, tydzień później 26-letnia siostra.
Zachęcamy również do odwiedzenia strony głównej źródła: Niezależna.pl.

