Serwis Niezalezna.pl przypomina, że 24 listopada przed Kancelarią Prezesa Rady Ministrów ma dojść do wspólnego protestu pracowników i pracodawców z branży meblowej. To nietypowe połączenie ról – w tej samej sytuacji znaleźli się bowiem zatrudnieni, którzy boją się o przyszłość rodzin, oraz firmy, które informują o wygaszaniu działalności i problemach z utrzymaniem produkcji.
W materiale wymieniono kilka przedsiębiorstw, które znalazły się w szczególnie trudnym położeniu. Andrewex (Sławno, zachodniopomorskie) ma wygaszać działalność – na bruk ma trafić 184 osoby. Fameg (Radomsko, łódzkie) zgłosiła wniosek o upadłość, a pracę może stracić ponad 500 osób. Modalto (Krzywiń, wielkopolskie) ogłosiło upadłość we wrześniu, a według opisu pracownicy od dawna nie dostawali wynagrodzeń; chodzi o ponad 100 osób bez pracy. W podobnym tonie przedstawiono także Steinpol (Wołów, dolnośląskie) – upadek producenta mebli tapicerowanych oznacza setkę miejsc pracy bez zabezpieczenia – oraz Telmex (Biskupiec, warmińsko-mazurskie) w likwidacji, gdzie ryzyko utraty pracy dotyczy blisko 200 osób.
Makroekonomia i rynek pracy: rosnące ryzyko dla zatrudnionych
Autor tekstu łączy protest branży meblowej z szerszym kryzysem gospodarczym. Wskazuje, że wzrost PKB w przyszłym roku ma – według cytowanych prognoz Komisji Europejskiej – spaść do 2,7 proc., a prognozowany wcześniej poziom miał być wyższy. Jednocześnie w materiale podniesiono, że Bruksela ma podwyższać prognozę inflacji w Polsce na 2027 r. z 2,9 do 4,4 proc., a deficyt budżetowy ma utrzymywać się powyżej 7 proc. PKB przez kolejne lata.
Równolegle przywołane są dane dotyczące bezrobocia. W materiale mowa o tym, że liczba zarejestrowanych bezrobotnych przekroczyła 900 tys., a w urzędach pracy ubywa nowych ofert pracy. Wskazano też, że średni czas poszukiwania zatrudnienia wydłużył się do 9,2 miesiąca (II kwartał), a odsetek osób bezrobotnych bez pracy od ponad 13 miesięcy ma dochodzić do niemal 22 proc.
Spór o przyczyny i przyszłość: kto ponosi odpowiedzialność?
Krzysztof Wołodźko ocenia, że skala problemów nie dotyczy wyłącznie jednej gałęzi gospodarki. Krytykuje też podejście władz i zwraca uwagę na to, że – jak pisze – rosnące koszty i słabnąca kondycja firm przekładają się na niepewność w całych branżach. Jednocześnie autor zwraca uwagę na ryzyko nieskuteczności protestów, jeśli nie będą prowadzone wspólnie.
W tekście podkreślono też, że protest meblarzy ma wymiar symboliczny, bo obejmuje zarówno pracowników, jak i pracodawców. Pytanie o to, co dalej z polskim przemysłem i zatrudnieniem, ma – według autora – wracać z coraz większą siłą wraz z kolejnymi upadłościami firm.
Materiał został przygotowany na podstawie źródła: Lepsze jutro było wczoraj. Kryzys flagowej branży polskiego przemysłu.
Zachęcamy również do odwiedzenia strony głównej źródła: Niezależna.pl.

