Szpitale powiatowe coraz częściej walczą już nie o rozwój, ale o przetrwanie. Nie zgadzam się, żeby cenę za błędne decyzje rządu płacili pacjenci, personel medyczny i mieszkańcy powiatów. Potrzebujemy reformy ochrony zdrowia opartej na stabilnym finansowaniu, uczciwej wycenie leczenia i doświadczeniu ludzi, którzy codziennie odpowiadają za funkcjonowanie szpitali. Taki kierunek prac popieram.
- Szczyt Szpitali Powiatowych: początek pracy nad reformą
- Finansowanie szpitali powiatowych: liczby pokazują skalę kryzysu
- Rozliczenia NFZ i diagnostyka nie mogą pogłębiać problemów
- Krasnystaw i żywienie pacjentów. Solidarność nie zastąpi systemu
- Reforma dla pacjenta, przygotowana z ludźmi ochrony zdrowia
Szczyt Szpitali Powiatowych: początek pracy nad reformą
13 listopada w Sejmie odbył się Szczyt Szpitali Powiatowych zorganizowany przez Prawo i Sprawiedliwość. Spotkanie miało otworzyć proces przygotowania kompleksowych zmian w ochronie zdrowia. Do rozmowy zaproszono przedstawicieli placówek medycznych, samorządów i środowiska lekarskiego. Uważam, że właśnie od wysłuchania praktyków należy rozpocząć naprawę systemu.
Nie przedstawiamy uchwalonej reformy ani gotowej ustawy. Zapraszamy do wspólnego wypracowania rozwiązań. Kolejnym etapem mają być tematyczne grupy robocze analizujące propozycje, ich koszty oraz skutki dla pacjentów. Zależy mi na zmianach, które da się wdrożyć i sfinansować, a następnie rozliczyć z efektów.
Finansowanie szpitali powiatowych: liczby pokazują skalę kryzysu
Analiza Związku Powiatów Polskich obejmująca 207 placówek pokazuje, że 91 proc. badanych szpitali zakończyło 2025 rok stratą na sprzedaży, czyli w obszarze podstawowej działalności. Aż 125 miało zobowiązania wymagalne, a więc rachunki, których termin płatności już minął. Łączna wartość tych przeterminowanych zobowiązań wyniosła około 1,48 mld zł. To dane o badanej grupie, ale skala problemu jest wystarczająco duża, by wymagać odpowiedzi całego państwa.
Rząd Donalda Tuska nie może przerzucać odpowiedzialności za zasady finansowania ochrony zdrowia na dyrektorów i samorządy. Powiat ma obowiązki wobec swojej placówki, lecz nie ustala samodzielnie wszystkich reguł kontraktowania, wycen czy ustawowych kosztów wynagrodzeń. Jeżeli państwo nakłada obowiązek, musi również wskazać realne źródło jego finansowania. Inaczej deficyt wraca w kolejnych budżetach.
Rozliczenia NFZ i diagnostyka nie mogą pogłębiać problemów
Od 1 kwietnia 2026 r. NFZ stosuje niższe współczynniki rozliczania części ambulatoryjnych badań wykonanych ponad wartość umowy: 50 proc. dla tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego oraz 60 proc. dla gastroskopii i kolonoskopii. Zmiany nie obejmują między innymi dzieci i młodzieży do 18 lat, pacjentów z kartą DiLO oraz programu profilaktyki raka jelita grubego. Świadczenia w ramach umów pozostają finansowane w pełnej wysokości.
Moja ocena tych rozwiązań jest jednoznaczna: oszczędności w rozliczeniach nie mogą oznaczać pogorszenia dostępu do diagnozy. Szpital, który wykonał badanie, poniósł koszt pracy personelu, sprzętu i organizacji świadczenia. W reformie trzeba więc rozpatrywać razem wyceny, płatności za wykonane leczenie i płynność placówek. Samo przesuwanie kosztów między instytucjami nie poprawi sytuacji chorego.
Krasnystaw i żywienie pacjentów. Solidarność nie zastąpi systemu
Zbiórka warzyw dla szpitala w Krasnymstawie pokazuje, jak wiele mieszkańcy są gotowi zrobić dla swojej lecznicy. W dniach 12–13 listopada w gminie Izbica zbierano między innymi ziemniaki, marchew i cebulę do przygotowywania posiłków dla pacjentów. Doceniam każdą taką pomoc. Jednocześnie uważam, że dobroczynność nie może zastępować przewidywalnego finansowania publicznego szpitala.
Po zakończeniu pilotażu „Dobry posiłek w szpitalu” od 2026 roku wprowadzono jednolity standard żywienia. Każdy nowy obowiązek jakościowy musi mieć finansowe pokrycie. Pacjent potrzebuje właściwego posiłku, a szpital środków na jego przygotowanie. To samo dotyczy personelu, diagnostyki i codziennej gotowości do udzielania pomocy.
Reforma dla pacjenta, przygotowana z ludźmi ochrony zdrowia
Popieram prace z udziałem dyrektorów szpitali, samorządowców, lekarzy, pielęgniarek i ekspertów. Potrzebna jest analiza rozwiązań stosowanych w innych państwach, ale każdą propozycję należy ocenić w polskich warunkach. Zmiana zasad zatrudniania czy wynagradzania personelu nie zastąpi odpowiedzi na pytania o pieniądze w NFZ i rzeczywiste koszty leczenia.
Dla mieszkańców mniejszych miejscowości sprawny szpital powiatowy oznacza bezpieczeństwo i możliwość uzyskania pomocy blisko domu. Dlatego oczekuję konkretów: stabilnego finansowania, przewidywalnych rozliczeń i organizacji opieki podporządkowanej potrzebom chorych. Za stan systemu trzeba brać odpowiedzialność. Pacjent nie może dłużej czekać na koniec politycznych wymówek.
Dane finansowe: analiza Związku Powiatów Polskich za 2025 rok. Zasady rozliczania diagnostyki: komunikat NFZ.
Kontekst: zasady żywienia pacjentów oraz zbiórka produktów dla szpitala w Krasnymstawie.
